Blog Archives

ACHTER DE RUG

29/3/2015

En dan sta je daar ineens. Een volle zaal, honderden mensen, die allemaal naar je kijken terwijl je op je verhoogde eilandje de microfoon naar je toe draait.
Maanden geleden schreef je je verhaal in absolute afzondering met de maan als enige getuige. Je schreef in de eerste plaats omdat je het verhaal in je hoofd wil vastleggen, omdat je graag de juiste woorden zoekt. Omdat je niet kan stoppen met schrijven.

Nu kijk je naar de menigte die voor je staat. Op een boekpresentatie. Van je eigen boek. De afgelopen weken, dagen waren druk bezet met voorbereidingen. Vandaag, op de grote dag, was er hulp van twee goede vrienden en kreeg het hele idee vorm in de Foyer van het stadhuis van Genk. Alles is klaargezet, personeel staat paraat om onze gasten te ontvangen. Ik vraag me af wanneer de zenuwen gaan komen, want ik ben geen prater. Ik ben een schrijver.

Alsof iedereen afgesproken heeft stromen de mensen ineens binnen. Ze staan haast in een rij, komen speciaal voor deze boekpresentatie. Ik schud ontelbare handen en ben blij ontroerd bij iedere verwelkoming. De opkomst is overweldigend. In een ooghoek zie ik m'n zielsverwant, even druk als ikzelf. Ze straalt.

Het papier met mijn speech raak ik onderweg kwijt, het boek waarin ik notities maakte ligt buiten handbereik. Ik neem snel een willekeurig boek van de signeertafel en vraag me opnieuw af wanneer mijn zenuwen komen. Ik stap het podium op en ga achter de spreektafel staan. Nu moet ik praten.
Ik verlies mezelf even als ik naar de mensen kijk en vele gezichten herken. De tijd doet nu iets vreemds want de gedachten die ik heb lijken veel te lang voor de seconden die ik hier sta. De afgelopen jaren gaan door mijn hoofd, al de dingen die we meemaakten, die aanleiding gaven tot dit moment, gesprekken met mensen die ik nu zie staan. Wat kan ik nu vertellen?
Als ik de eerste woorden zeg, valt me te binnen dat ik toevallig mijn horoscoop las in de krant. Ik herhaal het citaat bijna letterlijk omdat het werkelijk toepasselijk is op dit moment. Terwijl ik vertel zie ik haar, m'n betere wederhelft, staan. Ik wou dat ik een glas bubbels in m'n hand had zodat ik iedereen op haar gezondheid kon laten toosten, honderden glazen tegelijkertijd. In plaats daarvan maak ik een aantekening in gedachten en bedank haar gewoon.
Ik slaag er zowaar in om twee keer applaus te krijgen na mijn woorden.

Tijdens de voorbereidingen hoopte ik dat de mensen uiteindelijk ook mijn boek wilden lezen. Maar als ik nu aan de signeertafel boeken mag tekenen, kan mijn geluk niet op. Ik voel me haast schuldig omdat een rij geduldig staat aan te schuiven maar tegelijkertijd besef ik dat dit een moment van geluk is.

En dan is het ineens voorbij. Achter de rug. De zaal is opgeruimd, je boek heeft zijn weg gevonden naar vele lezers. Je hoopt dat de mensen het naar hun zin hadden.
De drukte maakt nu plaats voor rust. In eigen huis. Ik haal de aantekening die ik tijdens de speech in mijn gedachten maakte terug boven en schud twee glazen champagne in. We toosten op elkaar. En daarna toosten we op iedereen die we vanavond zagen en die dit speciale moment met ons wilden delen.
We doen de glazen terug vol en nemen uitgebreid de tijd om alle kaartjes, brieven en geschenken te bekijken. We lezen zoveel mooie woorden, gelukwensen. We toosten nog eens. Op het besef dat dit moment er eentje van geluk is.
Bedankt allemaal.

En dan sta je daar ineens...

Nu weet ik waarom Theo, van uitgeverij Life, een foto nodig had...

4 Comments

Recensie 'het potlood'

16/3/2015

0 Comments

Als je er plezier in zou hebben om het hart van een schrijver sneller te doen kloppen, heb ik hier een gouden tip voor je. Spreek gewoon het woord 'Boekrecensie' uit.
Vandaag verscheen een recensie van mijn eigen boek, zowel op de website 'Banger Sisters' als op 'Bezeten Boeken'.

Het potlood – Guido Keescategories: Boekrecensies

Tom is een getalenteerde tekenaar, met als voorlopig doel in het leven de saaie lessen economie op school te overleven.
Hij is niet bijzonder populair en Lisa, het mooiste meisje van de klas, ziet hem niet staan.
Daar komt op slag verandering in, als zijn moeder hem een oud potlood geeft uit haar antiekwinkel. Binnen de kortste keren is zijn leven een aaneenschakeling van gevaarlijke avonturen die hij in zijn wildste dromen niet had durven bedenken.
Of waren zijn dromen juist de aanleiding?
Hij heeft geen enkele andere keus dan te vechten voor zijn leven en voor dat van degenen waar hij van houdt, maar zal hij in staat zijn om het lot te keren?
Gelukkig krijgt hij hulp uit een onverwachte hoek…

‘I haven’t read anything that is as compelling and as electrifying as what you have put together here’ Editor Tate Publishing, Amerika

Het potlood trekt je mee in een waanzinnig avontuur. Het verhaal bouwt zich in het begin rustig op. Je maakt kennis met Tom, een jongen die niet net als zijn leeftijdgenoten bezig is met de nieuwste Iphone of muziek, maar een getalenteerd tekenaar is. Hij woont thuis bij zijn ouders, zijn vader werkt als journalist en zijn moeder is eigenaresse van een antiekwinkel. Tom is graag bij haar in de winkel om haar mee te helpen. Op een dag ontvangt zijn moeder een kist vol oude spullen uit Boedapest. Tussen de spullen ontdekt Tom een klein doosje met een slotje. Wanneer hij het doosje open maakt ziet hij op het donkerrode fluweel een oud potlood liggen. Niets bijzonders denk Tom nog hoewel hij wanneer hij het potlood aanraakt een siddering voelt. Tom tekent ter plekke argeloos een paar manga fantasiefiguren en steekt het potlood in zijn achterzak, niet wetende wat het potlood werkelijk kan aanrichten. Op een bijzondere manier komt Tom later in contact met Lisa. Ze zit bij hem in de klas en eigenlijk kijken ze nooit naar elkaar om. Door een aparte speling van het lot komen juist deze twee dichter tot elkaar en proberen ze het mysterie rondom het potlood te ontrafelen. Wat volgt is een avontuur waar je in wordt meegezogen. Zal het Tom en Lisa lukken om het verhaal achter het potlood te vinden en alles terug te draaien wat is gebeurd? Je moet het beslist zelf lezen in dit weergaloze avontuur.

En dat zal zeker geen straf zijn, want Het potlood is een geweldig verhaal, in meerdere opzichten. De cover is prachtig en beloofd veel goeds, evenals de flaptekst; dit belooft een spannend verhaal te worden. En niets blijkt minderwaar. Het boek is erg sterk geschreven; je begint rustig met een kennismaking met de hoofdpersonen, maar niet lang daarna wordt je het avontuur mee in gesleurd. Het verhaal loopt als een trein en je blijft doorlezen tot het einde. Hoewel je zou denken dat dit een boek voor de jeugd is, de hoofdpersoon is immers een tiener, kun aan dit boek als volwassenen ook de nodige spannende leesuurtjes hebben. Na het lezen ben ik dan ook niet verbaasd dat dit boek eerder in succesvol in Amerika is uitgebracht. Voor elke liefhebber van een spannend verhaal is Het potlood meer dan de moeite van het lezen waard. De eerste indruk wordt ruimschoots beloond in alle opzichten.

Uitgeverij: Life
ISBN: 978-90-78437-18-5
245 pagina’s
Prijs: € 15,95

#authorarea{ background: #fff; border: 1px solid #fff;; padding: 10px; width:150px; height:150px; overflow:hidden; } #authorarea h3{ margin:0; } #authorarea h3 a{ text-decoration:none; } #authorarea img{ margin:0; float:left; border: 1px solid #3b5996; width: 45px; height: 45px; } #authorarea p{ margin:0; } #authorarea p a{ } .authorinfo{ float:left; margin-left:5px; } written by Nancy Walburg Contact Info

0 Comments

INTERVIEW OP BANGER SISTERS EN BEZETEN BOEKEN

16/3/2015

1 Comment

Vandaag verscheen een interview met Guido Kees tegelijkertijd op twee websites: Banger Sisters en Bezeten van Boeken. Zo kom ik mezelf dus ook eens letterlijk tegen.

Auteur Guido Kees is iemand die het anders aanpakt dan de gemiddelde auteur. Hij schreef het prachtige, spannende verhaal Het potlood en bracht deze eerst uit in Amerika. Nu is Nederland aan de beurt om te gaan genieten van dit bijzondere fantasie verhaal. Natuurlijk wilde we graag meer weten over deze veelzijdige auteur en legde hem enkele vragen voor.

Wie is Guido Kees, de schrijver achter Het potlood?
Guido Kees is zelfs voor mij af en toe een raadsel. Hij zoekt het avontuur niet op, maar het avontuur lijkt hem regelmatig te vinden. Van topsporter tot levensgenieter, van motorrijder tot boekenwurm, van boekhouder tot schrijver, je kan hem gewoon niet in een vakje thuisbrengen. Getrouwd met de grote liefde van zijn leven wil hij niet alleen over dingen dromen, maar wil hij ook dromen waarmaken.

Hoe ben je er toe gekomen om boeken te gaan schrijven. Heeft dat altijd al in je gezeten of is dat iets wat later in je leven naar boven kwam?
Schrijven heeft inderdaad altijd in me gezeten. Als piepjong gastje zat ik al twee keer per week in de bib om zoveel mogelijk te lezen. Misschien was dat de bron van mijn schrijflust en waren al die boeken de brandstof voor mijn fantasie. Pas na een ingrijpende gebeurtenis in ons leven, enkele jaren geleden, besefte ik dat niets vanzelfsprekend is. Dat je zelf je leven in handen moet nemen en vooral de dingen die je graag doet moet koesteren. Vanaf toen ben ik pas echt met mijn schrijven naar buiten gekomen.

Had je voordat je begon al een duidelijke opzet in je hoofd of is Het potlood gaandeweg tijdens het schrijven ontstaan?
Toen ik aan ‘Het Potlood’ begon te schrijven kon ik mezelf haast niet volgen om de woorden te typen. Het verhaal zat niet alleen van het begin tot het einde in mijn hoofd, maar het is alsof ik beschrijf wat ik zie, alsof ik heel ‘Het Potlood’ als een soort mentale film zag. Ik kijk rond in het verhaal en beschrijf. Met heel veel plezier trouwens. Ik ken de personages door en door, zodat ik soms zelf verbaasd ben over de dialogen die tussen hen ontstaan. Maar toen ik eraan begon kende ik zowel de eerste zin als de laatste zin.

Waarom heb je juist voor een spannend jeugdverhaal gekozen, schrijf je bijvoorbeeld liever voor kinderen dan volwassenen?
Ik zie ‘Het Potlood’ niet als een echt jeugdverhaal, of alleen maar een verhaal voor de jeugd, omdat het eigenlijk door iedereen gelezen kan worden. De hoofdpersonages zijn per toeval jonge mensen omdat het potlood uit het verhaal nu eenmaal door een jongere is gevonden. Als ik schrijf heb ik niet dadelijk een doelgroep in gedachten maar ‘een lezer’. En die lezer zal met zijn ervaring een eigen beleving van het verhaal maken, vanuit het oogpunt van zijn of haar leeftijd. Kortom, ik schrijf gewoon verschrikkelijk graag, voor iedereen.
Misschien is het wel zo dat als je echt voor jongeren schrijft, dat je dan je fantasie nog meer kan laten gaan omdat zij helemaal open staan voor de allergekste avonturen.

Het potlood werd eerder in Amerika al uitgegeven als The pencil, nu is het inmiddels ook in Nederland uitgegeven. Kun je ons iets vertellen over hoe dat komt, je boek eerst in Amerika en dan pas in Nederland?
Toen we besloten om echt voor onze dromen te gaan, was mijn eerste droom een echt boek uitgeven. Dat werd ‘Geen spoor van Kevin’. De commentaren waren echt wel lovend en het leek logisch om een volgend boek ook gewoon hier uit te brengen. Maar dromen mogen gek zijn, daarom zijn het ook dromen. Toen mijn volgend boek klaar was, wilden we echt eens heel gek doen. Een eerste boek was hier al uit, waarom dan niet eens proberen in Amerika? Zelfs als iedereen zegt dat dat bijna onmogelijk is? Het leek niet alleen een uitdaging, maar ook een avontuur en dus gingen we ervoor. Met als heerlijk gevolg dat ‘The Pencil’ in Amerika verscheen. Een bewijs dat je moet geloven in sommige dingen en er gewoon voor moet gaan.

Heb je al reacties gehad Het potlood, zowel op de Amerikaanse als de Nederlandse versie?
De Amerikaanse versie is eerder uit dan de Nederlandse. Als de Nederlandse versie dezelfde commentaren gaat krijgen als de Amerikaanse versie ben ik een gelukkige schrijver. De reactie die we het meest tegenkomen is het feit dat men het boek gewoon in één ruk wil uitlezen. Ik hoor dat het verrassend is, spannend en dat de beschrijvingen de lezer echt helemaal kan meekrijgen.
Sommigen vragen hoe ik op zo’n verhaal kom, maar dat zit gewoon in mijn hoofd. En dan komt de dag dat het er gewoon uit wil.

Het potlood is een spannend jeugdboek, ook je eerste boek – Geen spoor van Kevin- is geschreven voor de jeugd, is er nog een ander genre waar jij je als auteur ook wel eens aan zou willen wagen en waarom?
Ik wil doodgraag, en eerlijk gezegd ben ik er al mee begonnen, een verhaal schrijven waar ik me helemaal kan laten gaan. Ik hou van de confrontatie van doodgewone mensen en gebeurtenissen die in een gewone wereld eigenlijk niet voorkomen. Of waarvan je hoopt dat ze niet gebeuren. Er mag wat horror bij, een verzameling creaturen die je niet wil tegenkomen, een spanning tussen de hoofdpersonages gekruid met een snuifje erotiek, een behoorlijke portie gevaar en een verband dat pas in de laatste hoofdstukken duidelijk zal worden.

Waar kies je voor als lezer zijnde, heb je bijvoorbeeld een favoriet genre?
Buiten telefoonboeken lees ik zowat alles maar mijn voorkeur gaat uit naar fantasy. Dean Koontz, Stephen King. Ik mag echter absoluut Roal Dahl of Thom Sharpe niet vergeten die me met hun absurde humor absoluut kunnen bekoren. En nu ik er over nadenk, Ik hou ook van reisverhalen zoals ‘Solo’.

Ben je naast het schrijven nog actief met andere bezigheden en kun je ons hierover iets vertellen?
Ik ben een aantal andere ‘projecten’ aan het voorbereiden, maar de rode draad blijft het schrijven. Verder staat er iets op stapel waar ik eigenlijk nog niks over mag vertellen, maar dat binnenkort hopelijk wel zal uitkomen…

Tot slot, wat kunnen wij van jou in de toekomst nog meer verwachten, wellicht een volgend boek?
Een volgend boek komt er gegarandeerd aan! Zorg dat je alvast uitgeslapen bent want mijn uitdaging is om je met dit boek gewoon de hele nacht door wakker te houden…

Kijk voor meer informatie over Guido Kees op http://www.guidokees.be
written by Nancy Walburg Contact Info

Link naar Banger sisters

link naar bezeten boeken

1 Comment

Aangekomen...

13/3/2015

2 Comments

Het blijft natuurlijk je kindje, je schepping. Zoveel uren dat je vingers over het toetsenbord vlogen om je fantasiebeeld op het scherm voor je vast te leggen. Je kon niet wachten om aan het volgende bladzijde te beginnen en onderweg werden je eigen personages levende vrienden voor het leven. Je droomde met hen mee, beleefde hun avonturen en deelde hun angsten. Je was luisteraar tijdens hun dialogen en bevoorrecht getuige van hun acties.
Daarna moet je het uit handen geven en blijf je een beetje verweesd achter.
Tot het moment daar is dat je schepping als een echt boek voor je ligt. Terug thuis.
Heel even dan, want nu begint een ander avontuur. Dit boek gaat de lezer meenemen op een reis door je fantasiewereld.